Forum www.wadytwarzoczaszki.fora.pl Strona G堯wna www.wadytwarzoczaszki.fora.pl
Zespo造 wad wrodzonych twarzy i czaszki
RejestracjaSzukajFAQU篡tkownicyGrupyGalerieZaloguj
Ma這g這wie

 
Odpowiedz do tematu    Forum www.wadytwarzoczaszki.fora.pl Strona G堯wna » Czytelnia Zobacz poprzedni temat
Zobacz nast瘼ny temat
Ma這g這wie
Autor Wiadomo嗆
Izabela11
Administrator
Administrator


Do陰czy: 24 Sty 2008
Posty: 1757
Przeczyta: 11 temat闚

Pom鏬: 5 razy
Sk康: 鏚
P貫: Kobieta

Post Ma這g這wie
Ma這g這wie jako cz瘰ty objaw w praktyce klinicznej – diagnostyka r騜nicowa z uwzgl璠nieniem etiopatogenezy

Krzysztof Szcza逝ba, Ewa Obersztyn, Tadeusz Mazurczak

Zak豉d Genetyki Medycznej Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik: prof. dr hab. n. med. T. Mazurczak



Ma這g這wie jest jednym z cz瘰tszych objaw闚 klinicznych stwierdzanych w praktyce pediatrycznej. Ze wzgl璠u na r騜norodno嗆 etiologiczn mo瞠 ono stanowi trudny problem diagnostyczny, tak瞠 dla lekarzy specjalist闚. W pracy dokonano przegl康u znanych przyczyn ma這g這wia, zar闚no genetycznych jak i pozagenetycznych. Zaproponowano algorytm post瘼owania diagnostycznego w przypadku stwierdzenia ma這g這wia u dziecka.

W patologii wieku rozwojowego ma這g這wie nale篡 do cz窷ciej wyst瘼uj帷ych objaw闚 klinicznych. Nierzadko wi璚 z problemem diagnostyki r騜nicowej ma這g這wia spotykaj si w praktyce lekarskiej neonatolodzy, pediatrzy, neurolodzy dzieci璚y oraz genetycy kliniczni. Na nich w g堯wnej mierze spoczywa odpowiedzialno嗆 za ustalenie w豉軼iwej diagnozy i etiologii tego zaburzenia, jak r闚nie okre郵enie prognozy dalszego rozwoju dziecka.

Informacja uzyskana od lekarza o ma這g這wiu u dziecka, stanowi ogromny wstrz御 dla jego rodzic闚. Wynika to ze stosunkowo cz瘰tego wsp馧istnienia ma這g這wia z cechami niepe軟osprawno軼i intelektualnej oraz innymi dysfunkcjami OUN. Dlatego te, w kontek軼ie dalszych potencjalnych skutk闚 psychologicznych dla rodziny, szczeg鏊nie wa積e jest w豉軼iwe zde- finiowanie ma這g這wia jako objawu klinicznego

Og鏊na definicja i podzia ma這g這wia

Terminem ma這g這wie (mikrocefalia) okre郵a si taki wymiar obwodu g這wy (OFC – ang. Occipito- Frontal Circumference), kt鏎y jest znacz帷o mniejszy od ustalonych warto軼i referencyjnych dla danego wieku i p販i. W豉軼iwy pomiar OFC okre郵a najwi瘯szy obw鏚 g這wy, mierzony pomi璠zy okolic tu nad wa豉mi nadoczodo這wymi a do najbardziej ku ty這wi wysuni皻ej cz窷ci ko軼i potylicznej (opisthocranion). Wed逝g 軼is貫j definicji antropometryczno-auksologicznej warto嗆 OFC poni瞠j minus 3 odchyle standardowych (SD – ang. Standard Deviation) uzasadnia rozpoznanie ma這g這wia [1]. W praktyce klinicznej cz窷ciej jednak przyjmuje si jako wystarczaj帷 do rozpoznania ma這g這wia warto嗆 OFC, odpowiadaj帷 minus 2 odchyleniom standardowym.

W badaniach epidemiologicznych cz瘰to嗆 wyst瘼owania ma這g這wia w populacji szacuje si na oko這 1/1000 os鏏 [2]. W przybli瞠niu warto嗆 ta odpowiada obliczeniom matematycznym, kt鏎e za podstaw przyjmuj mikrocefali rozumian jako obw鏚 g這wy o wymiarze poni瞠j minus trzech odchyle standardowych w stosunku do warto軼i 鈔edniej w populacji.

Nale篡 zwr鏂i uwag na to, 瞠 ze wzgl璠u na rodzinne zr騜nicowanie pomiar OFC powinien by zawsze por闚nywany z obwodem g這wy rodzic闚 badanego oraz warto軼iami referencyjnymi dla danej populacji. Istotn kwesti jest tak瞠 odniesienie obwodu g這wy do innych parametr闚 fizycznych. W tzw. wzgl璠nej mikrocefalii wyst瘼uje proporcjonalne zmniejszenie wszystkich parametr闚 rozwoju fizycznego: masy cia豉, jego d逝go軼i oraz obwodu g這wy. W ma這g這wiu bezwzgl璠nym natomiast wymiar obwodu g這wy znacz帷o odbiega od masy i d逝go軼i cia豉, kt鏎e pozostaj w granicach normy. W praktyce klinicznej ma這g這wie bezwzgl璠ne znacz帷o cz窷ciej wsp馧istnieje z cechami niepe軟osprawno軼i intelektualnej oraz zaburzeniami neurologicznymi. Problemy te mog jednak wyst瘼owa w ka盥ym przypadku ma這g這wia, bowiem obw鏚 g這wy jest zwykle odzwierciedleniem wielko軼i m霩gu. Od tej regu造 istniej wyj徠ki. Przyk豉dem s tu kraniosynostozy, w kt鏎ych wzgl璠nie ma貫 obj皻o軼iowo m霩gowie jest wt鏎ne do ma貫j jamy czaszki [3]. Nale篡 tu podkre郵i, 瞠 ma這g這wie jest jedynie objawem klinicznym i w wi瘯szo軼i przypadk闚 nie stanowi podstawy do traktowania go jako odr瑿nego rozpoznania.

W praktyce klinicznej funkcjonuje kilka klasyfikacji ma這g這wia. W najcz窷ciej stosowanej nomenklaturze wyr騜nia si ma這g這wie pierwotne oraz ma這g這wie wt鏎ne [4]. Ma這g這wie pierwotne pojawia si nie p騧niej ni w 32 tygodniu 篡cia p這dowego i prawdopodobnie spowodowane jest zmniejszon liczb neuron闚 powstaj帷ych w czasie neuronogenezy. Ta posta ma這g這wia jest skutkiem zatrzymania prawid這wego rozwoju m霩gowia na jego wczesnym etapie. Ma這g這wie wt鏎ne czyli takie, kt鏎ego pocz徠ek datuje si w r騜nych przedzia豉ch czasowych, zwykle od oko這 32 tygodnia 篡cia p這dowego, wynika przypuszczalnie z obni穎nej aktywno軼i dendrytycznej (lub tworzenia wypustek) neuron闚 przy zachowanej ich prawid這wej liczbie. Ma這g這wie wt鏎ne skutkuje z regu造 procesem neurodegeneracyjnym OUN i wyst瘼uje np. we wrodzonych defektach metabolicznych. Uwa瘸 si, 瞠 istotn rol w etiopatogenezie ma這g這wia wt鏎nego odgrywaj czynniki 鈔odowiskowe.

W praktyce klinicznej wyr騜nia si ponadto tzw. ma這g這wie izolowane oraz ma這g這wie, kt鏎e wsp馧istnieje z cechami dysmorficznymi i/lub wadami wrodzonymi dotycz帷ymi innych narz康闚 (tzw. ma這g這wie syndromiczne). Podzia na ma這g這wie niespecy- ficzne (izolowane) i syndromiczne bywa jednak nie軼is造. Dobrym przyk豉dem jest tu spektrum fenotypowe powa積ej wady m霩gowia, jak jest holoprozencefalia. W niekt鏎ych rodzinach opisano bowiem wyst瘼owanie przypadk闚 zar闚no izolowanego ma這g這wia, jak r闚nie ma這g這wia z sekwencj ci篹kich wad w obr瑿ie twarzoczaszki typowych dla holoprozencefalii [1].

Podzia ma這g這wia uwzgl璠niaj帷y jego z這穎n etiologi, w tym udzia czynnik闚 genetycznych oraz niegenetycznych, wydaje si najbardziej u篡teczny zar闚no w praktyce lekarskiej, jak te poradnictwie genetycznym.

Niegenetyczne czynniki etiologiczne ma這g這wia


W tabeli przedstawiono niegenetyczne przyczyny ma這g這wia, zar闚no pierwotnego, jak i wt鏎nego

Istotne znaczenie identyfikacji czynnik闚 pozagenetycznych w etiologii ma這g這wia wynika przede wszystkim z mo磧iwo軼i zastosowania w niekt鏎ych przypadkach profilaktyki pierwotnej. Dotyczy to m.in. profilaktyki nieodwracalnego uszkodzenia funkcji OUN zwi您anego ze spo篡waniem alkoholu przez kobiet ci篹arn oraz paleniem tytoniu w ci捫y. Wed逝g Rejestru Wad Wrodzonych Missouri regularne spo篡wanie alkoholu w ci捫y powoduje ponad 2,5-krotny wzrost ryzyka wyst徙ienia ma這g這wia izolowanego, a prawie 2-krotny ma這g這wia z towarzysz帷ymi innymi wadami rozwojowymi [5]. W tej ostatniej kategorii mie軼i si tak瞠 tzw. p這dowy zesp馧 alkoholo- wy, w kt鏎ym ma這g這wie wsp馧istnieje z istotnymi dysfunkcjami poznawczymi, zaburzeniami rozwoju fizycznego oraz charakterystycznymi cechami dysmorficznymi twarzoczaszki. Wiadomo r闚nie, 瞠 nikotyna przenika przez 這篡sko, a tak瞠 wydzielana jest z pokarmem matki. Dotychczasowe badania sugeruj, 瞠 noworodki matek pal帷ych w ci捫y maj 鈔ednio o 150–250 gram闚 mniejsz mas cia豉 przy urodzeniu ni noworodki matek niepal帷ych. Ma豉 masa cia豉 przy urodzeniu jest wi璚 efektem wewn徠rzmacicznego op騧nienia wzrastania (IUGR – ang. IntraUterine Growth Retardation). Przejawia si ono tak瞠 ma陰 d逝go軼i cia豉 przy urodzeniu oraz wzgl璠nym ma這g這wiem [6].

Charakterystyczny obraz kliniczny embriopatii polekowej u niemowl徠 matek przyjmuj帷ych w ci捫y leki przeciwpadaczkowe obejmuje m.in. powa積e wady rozwojowe, IUGR, ma這g這wie, hipoplazj 鈔odkowej cz窷ci twarzy i palc闚 d這ni. Rodzaj stwierdzanych malformacji zale篡 od stosowanego przez kobiet ci篹arn leku/lek闚 i, jak dowodz badania, nie jest on zwi您any z wyst瘼owaniem napad闚 drgawkowych w ci捫y. W badaniach Holmesa i wsp. przyjmowanie w ci捫y preparat闚 karbamazepiny i/lub fenobarbitalu w istotny spos鏏 zwi瘯sza ryzyko uszkodzenia OUN i rozwoju ma這g這wia [7].

Dobrze poznany jest zwi您ek pomi璠zy ma陰 mas urodzeniow cia豉 i IUGR a spo篡waniem narkotyk闚 w ci捫y, zw豉szcza kokainy i opiat闚. Efekt dzia豉nia kokainy polega na zaburzeniu rozwoju m霩gowia niezale積ie od jej wp造wu na mas i d逝go嗆 cia豉 p這du [6]. Efekt dzia豉nia kokainy jest wprost proporcjonalny do przyj皻ej dawki narkotyku, niezale積ie od okresu ci捫y.

Nieliczne 廝鏚豉 w pi鄉iennictwie medycznym konsekwentnie podkre郵aj, 瞠 istotnym czynnikiem etiologicznym w rozwoju ma這g這wia jest niedostateczna opieka w okresie ci捫y. Dowodz tego wyniki bada Rejestru Missouri, wykazuj帷e ponad 2-krotny wzrost ryzyka ma這g這wia izolowanego jak i z towarzysz帷ymi innymi wadami rozwojowymi w takich przypadkach. Mo積a zatem przypuszcza, 瞠 istnieje zwi您ek mi璠zy wyst瘼owaniem ma這g這wia wt鏎nego a czynnikami socjodemograficznymi, np. sposobem i jako軼i od篡wiania w ci捫y. Ni窺zy poziom edukacji oraz s豉by przyrost masy cia豉 ci篹arnej cz窷ciej predysponuje bowiem do wyst徙ienia ma這g這wia [5].

Niekt鏎e choroby infekcyjne u kobiet ci篹arnych stanowi czynnik ryzyka rozwoju ma這g這wia wt鏎nego ze wsp馧istnieniem wad wrodzonych dotycz帷ych innych narz康闚. Podkre郵a si tu rol infekcji p這du patogenami z grupy TORCH (Toxoplasma gondii, wirusy r騜yczki, cytomegalii, opryszczki i inne) oraz wirusem HIV. Cytomegali wrodzon charakteryzuje m.in. ma豉 masa cia豉 przy urodzeniu, ma這g這wie, drobnozakr皻owo嗆 kory m霩gowej (mikrogyria) oraz obecno嗆 zwapnie wewn徠rzczaszkowych w badaniach obrazowych OUN, cechy zapalenia siatk闚ki i naczyni闚ki oka, niedos逝ch oraz op騧nienie rozwoju psychoruchowego [8]. W jednym z bada klinicznych ma這g這wie u noworodka, stwierdzone przy urodzeniu, by這 najbardziej swoistym czynnikiem pozwalaj帷ym przewidzie wyst徙ienie odleg造ch zaburze neurologicznych spowodowanych wrodzon cytomegali [9]. W obrazie klinicznym r騜yczki wrodzonej stwierdza si m.in. wady serca i ucha 鈔odkowego oraz za熤 i objawy ze strony uk豉du szkieletowego. Wymienione choroby zaka幡e nie s ju jednak tak cz瘰tymi przyczynami ma這g這wia u dzieci jak niegdy, co wi捫e si z wprowadzeniem szczepie ochronnych (r騜yczka) oraz skutecznym leczeniem w ci捫y (toksoplazmoza). Nale篡 podkre郵i, 瞠 skutki kliniczne tego typu embriopatii oraz stopie uszkodzenia OUN zale膨 tak瞠 od okresu ci捫y, w kt鏎ym dosz這 do zaka瞠nia. Zaka瞠nie p這du w I trymestrze ci捫y najcz窷ciej skutkuje jej poronieniem.

Przewlek貫 stany chorobowe u matki, jak cukrzyca lub fenyloketonuria (PKU), wywieraj negatywny wp造w na tzw. dobrostan p這du. Skutki matczynej fenyloketonurii w stosunku do p這du dotycz przede wszystkim wysokiego ryzyka wyst徙ienia ma這g這wia, IUGR oraz wad wrodzonych serca. Ma這g這wie jest przy tym najcz瘰tszym i najpowa積iejszym powik豉niem u dzieci matek chorych na t chorob. 圭is貫 przestrzeganie restrykcyjnej diety oraz regularna kontrola st篹enia fenyloalaniny w ci捫y w istotny spos鏏 zmniejszaj ryzyko wyst徙ienia powy窺zych objaw闚 u dziecka. Jednak, jak wykazuje jedna z d逝gofalowych obserwacji, nie wszystkie kobiety z PKU przestrzegaj diety w okresie reprodukcyjnym. W konsekwencji nawet co czwarta spo鈔鏚 wszystkich kobiet z PKU rodzi dziecko z ma這g這wiem [10].

Obecnie jednym z cz窷ciej identyfikowanych niegenetycznych czynnik闚 ryzyka rozwoju ma這g這wia wt鏎nego s tzw. nieinfekcyjne zmiany w centralnym uk豉dzie nerwowym p這du, zapocz徠kowane w okresie 篡cia p這dowego i/lub oko這porodowego. Zalicza si do nich m.in. zmiany b璠帷e skutkiem niedokrwienia i niedotlenienia p這du, zmiany w wyniku krwawienia do OUN lub tzw. uraz闚 p這du w okresie perinatalnym [1]. Podzia 闚 jest jednak nie軼is造, a etiologia zmian trudna do zdefiniowania. Z punktu widzenia klinicznego, okre郵a si je cz瘰to wsp鏊nym terminem encefalopatii niedokrwienno-niedotlenieniowej (HIE – ang. Hypoxic-Ischemic Encephalopathy), kt鏎ej cz瘰to嗆 szacuje si na 1,5–6 w鈔鏚 1000 篡wo urodzonych. U oko這 40–50% niemowl徠 z tej grupy ryzyka ma這g這wie pojawia si do ko鎍a pierwszego roku 篡cia. W pozosta造ch przypadkach obserwuje si stosunkowo wolny przyrost obwodu g這wy a do drugiego roku 篡cia [11]. Nie zaobserwowano przy tym zwi您ku pomi璠zy faktem wyst瘼owania ma這g這wia a stopniem nasilenia encefalopatii.


Post zosta pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Izabela11 dnia Nie Sty 04, 2009 11:56 am, w ca這軼i zmieniany 1 raz
Sob Lut 09, 2008 5:24 pm Zobacz profil autora
Izabela11
Administrator
Administrator


Do陰czy: 24 Sty 2008
Posty: 1757
Przeczyta: 11 temat闚

Pom鏬: 5 razy
Sk康: 鏚
P貫: Kobieta

Post
Ma這g這wie uwarunkowane genetycznie

W鈔鏚 znanych genetycznych przyczyn ma這g這wia wymieni nale篡: liczbowe i strukturalne aberracje chromosomowe, choroby uwarunkowane mutacjami pojedynczych gen闚 oraz choroby uwarunkowane predyspozycj genetyczn i czynnikami 鈔odowiskowymi (ch. wieloczynnikowe). Na rycinie 1 przedstawiono podzia genetycznie uwarunkowanego ma這g這wia z uwzgl璠nieniem jego etiologii. Jak wida, klasyfikacja jest z這穎na i wci捫 podlega dynamicznym zmianom. Etiologia niekt鏎ych zaburze kwalifikuje je zar闚no do jednej, jak i innej grupy, co bezpo鈔ednio wi捫e si z post瘼em wiedzy w wyniku bada nad pod這瞠m molekularnym poszczeg鏊nych jednostek chorobowych



1) Aberracje chromosomowe
Ma這g這wie pierwotne lub wt鏎ne jest jednym z cz窷ciej wyst瘼uj帷ych objaw闚 liczbowych i strukturalnych aberracji chromosomowych. Nale篡 ono do sta造ch cech takich aberracji, jak trisomia chromosom闚 13, 18 i 21 pary. Stwierdza si je tak瞠 m.in. w鈔鏚 cech klinicznych delecji ramion kr鏒kich chromosomu 4 (zesp馧 Wolfa-Hirschhorna), chromosomu 5 (cri-du-chat) i chromosomu 18 pary oraz delecji ramion d逝gich chromosomu 13 i 18 pary [12].

Zespo造 niestabilno軼i chromosom闚 stanowi zr騜nicowan grup chor鏏 uwarunkowanych monogenowo (autosomalnie recesywnie), w kt鏎ych defekt chromosomowy mo積a zidentyfikowa w mikroskopie 鈍ietlnym po dodaniu do hodowli limfocyt闚 specy- ficznych zwi您k闚 chemicznych indukuj帷ych z豉mania. Niestabilno嗆 chromosom闚 objawia si obecno軼i r騜nego typu rearan瘸cji chromosomowych, najcz窷ciej 7 i 14 pary, obecnych w 10–40% kom鏎ek. Zaburzenie proces闚 naprawy DNA w tych zespo豉ch wi捫e si ze zwi瘯szon podatno軼i do nowotworzenia [13]. W obrazie klinicznym zespo堯w niestabilno軼i chromosom闚 ma這g這wie nale篡 do g堯wnych objaw闚.

Najbardziej znany spo鈔鏚 zespo堯w niestabilno軼i chromosom闚 jest zesp馧 Nijmegen (NBS – ang. Nijmegen Breakage Syndrome) (OMIM: 251260). Pod這瞠 etiopatogenetyczne choroby stanowi mutacje w genie NBS1, koduj帷ym bia趾o nibryn, kt鏎a odgrywa wa積 rol w procesie naprawy z豉ma dwuniciowego DNA. W 75% przypadk闚 zespo逝 Nijmegen ma這g這wie ma charakter wrodzony. W pozosta造ch przypadkach rozwija si ono w ci庵u pierwszego roku 篡cia [14]. W obrazie klinicznym zespo逝 Nijmegen dominuj specyficzne cechy dysmorfii twarzy, niedob鏎 wysoko軼i cia豉, niedobory odporno軼i (zwykle humoralnej), nadwra磧iwo嗆 na promieniowanie X, wspomniana predyspozycja do nowotworzenia, zaburzenia pigmentacji sk鏎y (plamy cafe-au-lait, bielactwo) oraz syn- i klinodaktylie [15]. Pomimo znacznego stopnia ma這g這wia wi瘯szo嗆 chorych z zespo貫m Nijmegen nie wykazuje cech niepe軟osprawno軼i intelektualnej. W cz窷ci przypadk闚 jest ono zwykle stopnia lekkiego. To zdecydowanie odr騜nia NBS od ma這g這wia prawdziwego, w kt鏎ym niepe軟osprawno嗆 intelektualna nale篡 do sta造ch i dominuj帷ych objaw闚.

Innym zespo貫m 豉mliwo軼i chromosom闚, o toku uwarunkowania autosomalnym recesywnym, kt鏎y przebiega z ma這g這wiem, jest zesp馧 Blooma (BS – ang. Bloom Syndrome) (OMIM: 210900), kt鏎ego przyczyn s mutacje w genie koduj帷ym helikaz RecQ. Noworodki z BS rodz si zwykle z cechami znacznej hipotrofii wewn徠rzmacicznej. Masa cia豉 przy urodzeniu nie przekracza dw鏂h kilogram闚, a d逝go嗆 cia豉 40 centymetr闚. Szczeg鏊na nadwra磧iwo嗆 na 鈍iat這 s這neczne prowadzi do rozwoju telangiektatycznego rumienia, charakterystycznego dla BS. Inne cechy fenotypowe BS to m.in. niedobory odporno軼i kom鏎kowej i humoralnej oraz hipogonadyzm. Ma這g這wie w BS dodatkowo zaakcentowane jest przez dysmorficzn stosunkowo w御k i delikatn cz窷 twarzow czaszki oraz dolichocefali z cofni皻 簑chw, co nadaje twarzy charakterystyczny visus. Nowotwory w przebiegu zespo逝 Blooma wyst瘼uj u os鏏 chorych z podobn cz瘰to軼i jak w populacji og鏊nej. Predyspozycja do nowotworzenia w tym zespole wi捫e si zatem z faktem ich stosunkowo wczesnego pojawienia si w trakcie 篡cia osobniczego.

Zaburzenia rearan瘸cji DNA z predyspozycj do nowotworzenia, podobnie jak w NBS i BS, wyst瘼uj w zespole Seckela (OMIM: 210600). Chorob t charakteryzuj: znaczne ma這g這wie (do minus 12SD), przy jednocze郾ie prawid這wej strukturze m霩gu, bardzo ma豉 masa cia豉 przy urodzeniu (zwykle poni瞠j 1500g) oraz niepe軟osprawno嗆 intelektualna [16]. Bia趾o ATR kodowane przez gen, w kt鏎ym mutacje wywo逝j zesp馧 Seckela, odgrywa kluczow rol w odpowiedzi kom鏎ki na uszkodzenie podw鎩nej nici DNA [17].

2) Defekty pojedynczych gen闚
W internetowym Katalogu Chor鏏 Monogenowych McKusicka (OMIM – ang. Online Mendelian Inheritance in Man) pod has貫m „ma這g這wie” znajduje si ponad 400 jednostek chorobowych. W鈔鏚 nich s choroby zar闚no o znanym, jak i nieznanym defekcie molekularnym. Wyst瘼uj帷e w ich obrazie ma這g這wie ma charakter pierwotny lub wt鏎ny, bywa te izolowane lub wyst瘼uje jako jeden z objaw闚 zespo堯w dysmorficznych lub zespo堯w mnogich wad wrodzonych [18].

Rodzinne izolowane ma這g這wie

Do niedawna za typowe przyk豉dy ma這g這wia izolowanego uznawano ma這g這wie rodzinne o autosomalnym dominuj帷ym toku dziedziczenia (OMIM: 156580) oraz ma這g這wie pierwotne uwarunkowane autosomalnie recesywnie (MCPH – ang. MicroCePHaly). W obrazie klinicznym ma這g這wia autosomalnego dominuj帷ego zwracano wcze郾iej uwag na obecno嗆 prawid這wego rozwoju intelektualnego i fi- zycznego oraz brak deficyt闚 neurologicznych. Obecnie wiadomo, 瞠 w rodzinach dotkni皻ych tego typu ma這g這wiem wyst瘼uje du瞠 zr騜nicowanie ekspresji objaw闚. Opisano bowiem przypadki wsp馧istnienia z ma這g這wiem takich objaw闚, jak: niskoros這嗆, oligodoncja, hipoteloryzm [19]. Sugeruje to mo磧iwo嗆 istnienia heterogenno軼i genetycznej w tym typie ma這g這wia wrodzonego.

U os鏏 z ma這g這wiem pierwotnym uwarunkowanym autosomalnie recesywnie (MCPH) obw鏚 g這wy jest bardzo ma造 przy urodzeniu i wynosi zwykle od minus 4SD do minus 12SD. Op騧nienie rozwoju psychoruchowego oraz niepe軟osprawno嗆 intelektualna nale膨 do sta造ch objaw闚 [20]. W wi瘯szo軼i przypadk闚 wysoko嗆 i masa cia豉 s prawid這we. Obj皻o嗆 m霩gowia jest mniejsza ni u os鏏 z prawid這wym obwodem g這wy, przy czym najwi瘯szej redukcji ulega grubo嗆 kory m霩gowej. To w豉郾ie t posta ma這g這wia okre郵ano niegdy jako ma這g這wie prawdziwe (豉c. microcephalia vera), z obecno軼i klasycznej cechy w postaci cofni皻ego, pochy貫go czo豉. Cecha ta obrazowa豉 znaczne zmniejszenie obj皻o軼i m霩gu (ma陰 m霩goczaszk). Ma這g這wie pierwotne autosomalne recesywne wyst瘼uje rzadziej w鈔鏚 rasy bia貫j, a cz窷ciej w populacjach arabskich i azjatyckich, co zwi您ane jest z praktyk ma鹵e雟tw krewniaczych. W etiologii MCPH podkre郵a si obecnie rol mutacji w dw鏂h genach: mikrocefaliny i nieprawid這wego wrzeciona w ma這g這wiu (ASPM – ang. Abnormal SPindle in Microcephaly) [21, 22]. Opr鏂z mutacji w dw鏂h wymienionych genach zidentyfikowano dotychczas cztery inne loci sprz篹one z fenotypem choroby. W dw鏂h przypadkach uda這 si ju sklonowa geny, w kt鏎ych mutacje prowadz do rozwoju choroby. S to: gen koduj帷y bia趾o 2 regulatorowe cyklinozale積ej kinazy 5 oraz gen koduj帷y bia趾o J zwi您ane z centromerem. Wsp鏊n cech kodowanych przez nie bia貫k jest ich rola w procesach podzia堯w kom鏎ek [23].

Zaburzenia migracji neuron闚
Schorzenia z tej grupy powstaj ju we wczesnym okresie ci捫y, kiedy neurony tylnej cz窷ci cewy nerwowej pozostaj w neuroepitelium, nie migruj帷 zgodnie z przeznaczeniem do narz康闚 docelowych, m.in. kory m霩gowej [24]. W obr瑿ie kory dochodzi w闚czas do nieodwracalnych zmian okre郵anych terminem g豉dkom霩gowia (lizencefalii). Chocia wrodzone ma這g這wie obserwuje si stosunkowo rzadko w g豉dkom霩gowiu, to jednak wszyscy chorzy ju pod koniec pierwszego roku 篡cia maj znacznie zmniejszony obw鏚 g這wy [1]. Wynika to z wp造wu pierwotnych zaburze migracji na nast瘼cze procesy dojrzewania i rozwoju m霩gowia. Szczeg馧ow klasyfikacj zaburze migracji neuron闚 umo磧iwi這 wprowadzenie nowych technik neuroobrazowania, m.in. rezonansu magnetycznego. A zatem, najci篹sze formy zaburze migracji prowadz do agyrii (braku zakr皻闚 kory m霩gowej), a l瞠jsze do pachygyrii (redukcja liczby zakr皻闚 kory m霩gowej).

Mutacje w genach LIS1 mog powodowa lizencefali, pachygyri i fenotyp zespo逝 Millera-Diekera (MDS – ang. Miller-Dieker Syndrome) (OMIM: 247200) oraz lizencefali z towarzysz帷ymi wadami rozwojowymi [24, 25]. Wsp鏊nymi cechami klinicznymi obu jednostek chorobowych stwierdzanymi u noworodk闚 i niemowl徠 s ci篹kie zaburzenia neurologiczne, drgawki, hipotonia, epizody bezdechu lub w p騧niejszym okresie 篡cia tetrapareza spastyczna. Nale篡 przy tym zwr鏂i uwag na fakt ci篹szego przebiegu MDS w przypadkach, rozleglejszej ni zmiana w samym genie LIS1, delecji ca貫go (lub fragmentu) regionu krytycznego zespo逝. Taki obraz jest najprawdopodobniej wywo豉ny utrat, w wyniku delecji, kopii genu 14-3-3epsilon, kt鏎y s御iaduje z genem LIS1 na chromosomie 17p [26]. Zesp馧 Millera-Diekera nale篡 do zespo堯w mikrodelecyjnych. Obecno嗆 delecji w regionie krytycznym MDS mo積a zidentyfikowa technik FISH (ang. Fluorescent In Situ Hybridization) z zastosowaniem specyficznej dla zespo逝 sondy molekularnej.

Podobny jak w MDS obraz kliniczny obserwuje si tak瞠 w zaburzeniach migracji neuronalnej, dziedzicz帷ych si autosomalnie recesywnie. W patogenezie tych zespo堯w odgrywaj rol mutacje w genie RELN oraz ARFGEF2. Mutacje w genie ARFGEF2 wywo逝j posta oko這komorowej heterotopii guzkowej z ma這g這wiem, znacznym op騧nieniem rozwoju i wczesnym pocz徠kiem drgawek. Z kolei u pod這瘸 autosomalnej recesywnej obustronnej czo這wo-ciemieniowej polimikrogyrii znajduj si mutacje w genie GPR56.

Inn chorob genetycznie uwarunkowan z grupy zaburze migracji neuronalnej jest sprz篹one z chromosomem X g豉dkom霩gowie z nieprawid這wo軼iami narz康闚 p販iowych i hipogonadyzmem (OMIM: 300215). Zesp馧 ten spowodowany jest mutacjami w genie ARX [27]. W jednej z postaci choroby mutacja prowadzi do utraty interneuron闚 GABAergicznych kory m霩gowej. Inne mutacje w tym samym genie odpowiedzialne s za fenotyp r騜nego stopnia niepe軟osprawno軼i intelektualnej ze wsp馧istnieniem drgawek przy braku uchwytnej patologii w budowie OUN.

Szczeg鏊n podgrup w鈔鏚 zaburze migracji neuronalnej stanowi choroby, w kt鏎ych badanie NMR ujawnia obraz g豉dkom霩gowia o typie „kostki brukowej” (ang. cobblestone lissencephaly). Do tej grupy nale膨 trzy zespo造: wrodzona dystrofia mi窷niowa Fukuyamy (OMIM: 253800), zesp馧 mi瘰ie-okom霩g (OMIM: 253280) oraz zesp馧 Walkera-Warburg (OMIM: 236670). Ich innymi wsp鏊nymi cechami klinicznymi s zmiany w obr瑿ie tkanki mi窷niowej i narz康u wzroku [24].

Wrodzone b喚dy metabolizmu
W wi瘯szo軼i chor鏏 metabolicznych obw鏚 g這wy noworodka przy urodzeniu nie odbiega od normy, natomiast w wieku p騧niejszym dochodzi do rozwoju ma這g這wia wt鏎nego. Znacznego stopnia ma這g這wie wrodzone stwierdza si u oko這 80–85% chorych z zespo貫m Smitha-Lemlego-Opitza (OMIM: 270400). Choroba spowodowana jest blokiem enzymatycznym w procesie syntezy cholesterolu na etapie reduktazy 7-dehydrocholesterolu. Prowadzi to do obni瞠nia poziomu endogennego cholesterolu. Obraz kliniczny obejmuje m.in. wady o鈔odkowego uk豉du nerwowego (holoprozencefalia), serca, narz康闚 p販iowych oraz anomalie w zakresie d這ni i st鏕.

Ma這g這wie stwierdza si u 68–94% dzieci z nieleczon fenyloketonuri (PKU) (OMIM: 261600) [28]. Oko這 70% doros造ch chorych z nieleczon PKU tak瞠 charakteryzuje obecno嗆 ma這g這wia wt鏎nego [29]. Obserwacje te s zgodne z wynikami bada neuropatologicznych, kt鏎e wykazuj ma陰 mas i obj皻o嗆 m霩gu, redukcj istoty bia貫j oraz znaczne zmiany w obr瑿ie mieliny u os鏏 z nieleczon fenyloketonuri. Wczesne w陰czenie diety eliminacyjnej oraz 軼is貫 jej przestrzeganie skutkuje u wi瘯szo軼i chorych prawid這wym rozwojem intelektualnym oraz normocefali.

W chorobach metabolicznych ma這g這wie pierwotne wyst瘼uje stosunkowo rzadko. Opisano je np. w du瞠j rodzinie z MCPHA (ang. MicroCePHaly Amish Type) (OMIM: 607196), chorobie uwarunkowanej autosomalnie recesywnie, o post瘼uj帷ej mikrocefalii pierwotnej oraz podwy窺zonym st篹eniu kwasu alfaketoglutarowego we krwi. MCPHA powodowane jest mutacjami w genie SLC25A19, kt鏎y koduje mitochondrialny transporter dezoksynukleotyd闚 w procesie ATP-zale積ym [30]. Mechanizm upo郵edzonego wzrostu obj皻o軼i m霩gowia, podobnie jak w innych chorobach mitochondrialnych, mo瞠 tu zale瞠 od spadku tempa syntezy DNA mitochondrialnego i wynikaj帷ych z niego deficyt闚 energetycznych.

Inne choroby monogenowe.
Zespo造 mikrodelecyjne Jednym z najlepiej poznanych zespo堯w genetycznie uwarunkowanych z ma這g這wiem wt鏎nym jest zesp馧 Retta (OMIM: 312750). W klasycznym obrazie choroby obw鏚 g這wy przy urodzeniu jest prawid這wy, podobnie jak rozw鎩 psychomotoryczny do oko這 6–18 miesi帷a 篡cia. W tym w豉郾ie okresie dochodzi do regresji w rozwoju psychoruchowym dziecka oraz zmniejszenia tempa przyrostu obwodu g這wy, co prowadzi do ma這g這wia wt鏎nego i zwykle znacznego stopnia op騧nienia rozwoju/niepe軟osprawno軼i intelektualnej z charakterystycznymi stereotypiami ruchowymi. Dziedziczenie choroby jest dominuj帷e sprz篹one z chromosomem X, dlatego do ekspresji objaw闚 dochodzi tylko u os鏏 p販i 瞠雟kiej. Zesp馧 Retta wywo豉ny jest mutacjami w genie MECP2 (ang. MEthyl- CpG-Binding Protein 2), kt鏎ego produkt zaanga穎wany jest m.in. w procesie tzw. wyciszania gen闚. Poza tym bia趾o MeCP2 odpowiada prawdopodobnie za dojrzewanie neuron闚 [31].

Noworodki z zespo貫m Cornelii de Lange (OMIM: 122470) maj typowe cechy dysmorficzne twarzy (niska linia ow這sienia na czole, zrost brwi w linii 鈔odkowej, przodopochylenie nozdrzy, prognatyzm) oraz pre- i postnatalne zaburzenia wzrastania (w tym ma這g這wie), op騧nienie rozwoju i w wielu przypadkach wady wrodzone ko鎍zyn. U cz窷ci chorych za cechy fenotypowe tego zespo逝 odpowiadaj mutacje w genie NIPBL (ang. NIPped-B-Like) zlokalizowanym na chromosomie 5p.

Ma這g這wie wt鏎ne wyst瘼uje w obrazie klinicznym zespo逝 Angelmana (AS – ang. Angelman Syndrome)(OMIM: 105830). Nie stwierdza si go jednak u wszystkich chorych z tym zespo貫m [32]. Pod這瞠 choroby stanowi defekty w obr瑿ie regionu krytycznego zespo逝 Angelmana, znajduj帷ego si na d逝gim ramieniu chromosomu 15 pary (15q11-13). Region ten podlega zjawisku rodzicielskiego pi皻nowania genomowego. Znanych jest obecnie pi耩 klas tych defekt闚. Klasa I, stwierdzana najcz窷ciej (70–75% przypadk闚 choroby), to delecje w regionie krytycznym AS. Za oko這 2–3% przypadk闚 odpowiada ojcowska disomia (brak matczynej kopii) chromosomu 15 pary (klasa II). Klasa III (3–5%) obejmuje defekty pi皻nowania: mutacje/delecje tzw. centrum imprintingowego oraz inne zaburzenia pi皻nowania. Do klasy IV nale膨 przypadki AS wywo豉ne mutacj genu UBE3A. Do klasy V za zalicza si tych chorych, u kt鏎ych obraz kliniczny odpowiada AS, ale nie udaje si znale潭 defektu genetycznego (15% przypadk闚). W praktyce dzieci z AS konsultowane s zwykle po raz pierwszy w okresie niemowl璚ym przez neuropediatr闚 w zwi您ku z op騧niaj帷ym si rozwojem psychoruchowym, ma這g這wiem lub drgawkami. W 鈍ietle charakterystycznych dla tej choroby zaburze neurobehawioralnych w豉軼iw diagnoz stawia si jednak zwykle dopiero po uko鎍zeniu przez dziecko trzeciego roku 篡cia, czyli w okresie, kiedy dochodzi do pe軟ej ekspresji objaw闚 klinicznych z ataksj i brakiem rozwoju mowy.

Zesp馧 Williamsa (OMIM: 194050) spowodowany jest mikrodelecj fragmentu d逝giego ramienia chromosomu 7 pary (7q11.2). W obr瑿ie regionu krytycznego dla zespo逝 Williamsa zlokalizowanych jest kilka gen闚-kandydat闚, m.in. geny ELN, LIMK1, CYLN2, GTF2IRD1 i GTF2I. Mutacje w tych genach odpowiadaj za r騜ne aspekty obrazu klinicznego choroby (niskoros這嗆, op騧nienie rozwoju psychoruchowego, wady wrodzone serca, cechy dysmorficzne oraz specy- ficzne zaburzenia zachowania). Ma這g這wie w tym zespole nie wyst瘼uje u wszystkich chorych, jest zwykle niewielkiego stopnia i pojawia si z regu造 dopiero w pierwszym roku 篡cia [33].

Innym znanym zespo貫m mikrodelecyjnym, w kt鏎ego obrazie stwierdza si ma這g這wie, jest zesp馧 Rubinsteina-Taybiego (RSTS – ang. RubinStein-Taybi Syndrome)(OMIM: 180849). W cz窷ci przypadk闚 u pod這瘸 choroby znajduj si mutacje w genie CREBBP, zlokalizowanym na kr鏒kim ramieniu chromosomu 16 pary i koduj帷ym bia趾o b璠帷e koaktywatorem transkrypcji. Mutacje w genie EP300, znajduj帷ym si na d逝gim ramieniu chromosomu 22 pary, tak瞠 mog prowadzi do fenotypu choroby. W RSTS mikrocefalii towarzyszy znaczne op騧nienie rozwoju, charakterystyczne cechy dysmorfii twarzy, wady wrodzone, zw豉szcza w obr瑿ie serca i nerek, oraz charakterystyczne anomalie palc闚 d這ni i st鏕 [34].



Post zosta pochwalony 0 razy
Sob Lut 09, 2008 5:31 pm Zobacz profil autora
Izabela11
Administrator
Administrator


Do陰czy: 24 Sty 2008
Posty: 1757
Przeczyta: 11 temat闚

Pom鏬: 5 razy
Sk康: 鏚
P貫: Kobieta

Post
3) Choroby wieloczynnikowe (poligenowe)
Najcz窷ciej do tej grupy zalicza si wady rozwojowe OUN, kt鏎ych etiologia jest z這穎na, tzn. s one uwarunkowane zar闚no predyspozycj genetyczn, jak i dzia豉niem czynnik闚 鈔odowiskowych. Najlepszym przyk豉dem du瞠j wady wrodzonej o z這穎nej etiologii, kt鏎ej jednym z objaw闚 jest ma這g這wie, jest holoprozencefalia (HPE – ang. HoloProsEncephaly). Istot wady jest niedokonany podzia przodom霩gowia, co w konsekwencji prowadzi m.in. do ci篹kiego niedorozwoju p馧kul m霩gowych. W przypadkach tzw. klasycznej HPE wyst瘼uje ma這g這wie izolowane. Znacz帷o cz窷ciej jednak w przebiegu HPE identyfikuje si obecno嗆 powa積ych wad rozwojowych twarzoczaszki. W etiologii HPE podkre郵a si rol niekt鏎ych czynnik闚 鈔odowiskowych, takich jak: cukrzyca u matki, alkohol, kwas retinowy, leczenie statynami w ci捫y. Oko這 20–25% przypadk闚 HPE jest wynikiem aberracji chromosomowej (trisomia 13 i 18 pary, triploidia, aberracje strukturalne). Do chwili obecnej zidentyfikowano tak瞠 co najmniej 10 monogenowych postaci HPE. W praktyce klinicznej okre郵enie przyczyny HPE jest zatem bardzo trudne i nierzadko wymaga wykonania specjalistycznych bada cytogenetycznych i molekularnych [1, 35].

W鈔鏚 innych wad wrodzonych m霩gu o z這穎nym uwarunkowaniu, z kt鏎ymi wsp馧istnieje ma這g這wie, nale篡 wymieni: aprozencefali, atelencefali, schizencefali oraz tzw. sekwencj przerwania rozwoju m霩gu w okresie 篡cia p這dowego (FBDS – ang. Fetal Brain Disruption Sequence) [1, 36]. W dw鏂h ostatnich przyk豉dach znane s rodziny, w kt鏎ych zidenty- fikowano defekty pojedynczych gen闚 jako odpowiedzialne za wyst徙ienie choroby. W wi瘯szo軼i jednak przypadk闚 uwa瘸 si, 瞠 przyczyn choroby mo瞠 by zaburzenie rozwoju m霩gu, spowodowane dzia豉niem nieokre郵onego czynnika 鈔odowiskowego przed 12 tygodniem ci捫y.

Algorytm diagnostyczny w przypadku rozpoznania ma這g這wia
Ma這g這wie cz瘰to sprawia wiele problem闚 diagnostycznych w praktyce klinicznej. Zaproponowany algorytm post瘼owania diagnostycznego w przypadku stwierdzenia ma這g這wia mo瞠 przyczyni si do lepszego usystematyzowania diagnostyki r騜nicowej oraz identyfikacji rodzin ryzyka genetycznego (ryc. 2).

Wyniki badania przedmiotowego i dodatkowych bada obrazowych zwykle umo磧iwiaj wysuni璚ie wst瘼nego podejrzenia etiologii genetycznej lub 鈔odowiskowej ma這g這wia. W przypadku stwierdzenia genetycznie uwarunkowanego ma這g這wia syndromicznego wykonuje si analiz kariotypu dziecka, zw豉szcza gdy w obrazie wsp馧wyst瘼uje op騧nienie rozwoju psychoruchowego, wady/anomalie wrodzone oraz cechy dysmorfii. Alternatywnie w uzasadnionych przypadkach (tak瞠 genetycznie uwarunkowanego ma這g這wia izolowanego) mo磧iwe jest wykonanie diagnostyki molekularnej w poszukiwaniu defektu w okre郵onym znanym genie choroby. Tam, gdzie podejrzewamy genetyczne uwarunkowanie ma這g這wia, wskazana jest konsultacja genetyka klinicznego. Dotyczy to przede wszystkim tych przypadk闚, w kt鏎ych ma這g這wie wyst瘼uje w zespole z innymi wadami oraz z cechami dysmorficznymi.

http://www.ptnd.pl/nd30-maloglowie.html


Post zosta pochwalony 0 razy
Sob Lut 09, 2008 5:33 pm Zobacz profil autora
Izabela11
Administrator
Administrator


Do陰czy: 24 Sty 2008
Posty: 1757
Przeczyta: 11 temat闚

Pom鏬: 5 razy
Sk康: 鏚
P貫: Kobieta

Post
Mikrocefalia (ma這g這wie, 豉c. microcephalia, ang. microcephaly) - wada rozwojowa charakteryzuj帷a si nienaturalnie ma造mi wymiarami czaszki (a wi璚 r闚nie puszki m霩gowej). Ma這g這wie rozpoznaje si, gdy najwi瘯szy wymiar obwodu g這wy, mierzony pomi璠zy okolic tu nad wa豉mi nadoczodo這wymi do najbardziej ku ty這wi wysuni皻ej cz窷ci ko軼i potylicznej (opisthocranion) wynosi poni瞠j 3 odchyle standardowych (SD) dla p販i i wieku w danej populacji. Mikrocefale maj mas m霩gu mniejsz ni 900 g[potrzebne 廝鏚這]. Mikrocefalia mo瞠 wyst徙i jako wada izolowana lub element zespo逝 wad.



Przyczyny ma這g這wia dzielimy na genetyczne i niegenetyczne.

Najcz瘰tsze przyczyny niegenetyczne mikrocefalii [1]:
1. Nieinfekcyjne choroby o鈔odkowego uk豉du nerwowego w okresie prenatalnym i perinatalnym

* Niedokrwienie OUN
* Krwawienie do OUN
* Urazy OUN

2. Zaka瞠nia wewn徠rzmaciczne

* cytomegalia
* r騜yczka
* opryszczka
* toksoplazmoza

3. Dzia豉nie zwi您k闚 chemicznych i lek闚

* p這dowy zesp馧 alkoholowy
* palenie tytoniu przez matk
* za篡wanie przez matk lek闚 przeciwpadaczkowych (hydantoiny, karbamazepiny, fenobarbitalu)

4. Choroby matki w ci捫y

* cukrzyca
* fenyloketonuria

5. Inne czynniki

* niedo篡wienie matki.

Najwa積iejsze genetyczne zespo造, w kt鏎ych obrazie klinicznym wyst瘼uje mikrocefalia:

* trisomia 13
* trisomia 18
* trisomia 21
* delecja 5p (zesp馧 cri du chat)
* delecja 4p (zesp馧 Wolfa-Hirschhorna)
* zesp馧 De Grouchy'ego
* zesp馧 Millera i Diekera (OMIM 247200)
* zesp馧 Angelmana
* zesp馧 Williamsa
* holoprozencefalia
* zesp馧 Smitha-Lemliego-Opitza
* lissencefalia
* zesp馧 Seckela
* zesp馧 Blooma
* zesp馧 Nijmegen
* zesp馧 Retta
* rodzinna posta ma這g這wia dziedziczona autosomalnie dominuj帷o (OMIM 156580)
* rodzinna posta ma這g這wia dziedziczona autosomalnie recesywnie, typy 1-6
* choroby metaboliczne, np. fenyloketonuria.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ma%C5%82og%C5%82owie


Post zosta pochwalony 0 razy
Czw Sty 22, 2009 9:45 pm Zobacz profil autora
Wy鈍ietl posty z ostatnich:    
Odpowiedz do tematu    Forum www.wadytwarzoczaszki.fora.pl Strona G堯wna » Czytelnia Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do: 
Nie mo瞠sz pisa nowych temat闚
Nie mo瞠sz odpowiada w tematach
Nie mo瞠sz zmienia swoich post闚
Nie mo瞠sz usuwa swoich post闚
Nie mo瞠sz g這sowa w ankietach


fora.pl - za堯 w豉sne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Design by Freestyle XL / Music Lyrics.
Regulamin